velhasıl...


İnsan her gün en az bir kere "ulan yaşamak güzel şey bee" diyebilmeli..
Hala sağlığı yerindeyken hayatını bu şekilde yaşamalı..

Gündelik hayatın saçma kaygılarından, saçma sapan telaşlardan kurtulup, hala sorunsuz nefes alıp verebiliyorken bunun tadını çıkarmalıyız.

Az önce tekerlekli sandalyede gülümseyen birini gördüm.
Yarın onun yerinde olmayacağımızın garantisi yok. Yürüyebiliyor olmanın kıymetini bilin...

Acı eşiğimiz o kadar yükseldi ki artık; çoğu insanın, başına geldiğinde acıdan kahrolduğu şeyleri, biz gülümseyerek karşılayabiliyoruz.

Bu bir marifet değil tabi ki..
Ama yeterince acı çekmeden hayatın gerçekçiliğini anlayamıyor insan.

Saçma sapan şeyleri kendimize dert ediyoruz.
Yarın ameliyat olacağınızı düşünün,şuan dert ettiğiniz şey bundan daha mı önemli?
Tabi ki değil...

Velhasıl;
Sikeyim bu dünyanın maddiyatını, aşkını, işini, kariyerini.
Bana sadece sağlığım lazım, bir de istediğim saatte uyanabilme özgürlüğüm.. 

Bu blogdaki popüler yayınlar

çitlembik ağacı

doğduğum ev

bir balkon